Category Zdrowie

MLECZKO PSZCZELE

Mleczko jest wydzieliną gruczołów gardzielowych pszczoły, produkowaną w okresie od siódmego do czternastego dnia jej życia. Jest cieczą o konsystencji śmietanki, barwy kremowej lub w odcieniach od niebieskobiałej do brudnoszarej, lekko kwaśną, nawet cierpką. Karmione są nią larwy robotnic i trutni przez pierwsze 3 – 4 dni życia, a także matka pszczela w okresie całego stadium larwalnego i czerwienia.

czytaj więcej

OSTROŻNIE Z CUKREM

Naturalnym źródłem węglowodanów są rośliny. W ziarnach zbóż, ziemniakach i warzywach znajdują się tak zwane węglowodany złożone – przede wszystkim wielocukry (na przykład skrobia), rzadziej dwucukry. W owocach i miodzie spotykamy głównie węglowodany proste, czyli jednocukry (takie jak glukoza, fruktoza, galaktoza) znacznie rzadziej dwucukry (sacharoza i laktoza). Popularny w naszym żywieniu cukier biały jest sacharozą, czyli dwucukrem. Cukry obok tłuszczów są w naszym organizmie głównym źródłem energii (1 gram węglowodanów dostarcza około 4 kalorii). Są więc niezbędnym „paliwem” podtrzymującym procesy życiowe. Nieprzypadkowo znany pisarz Melchior Wańkowicz rzucił przed kilkudziesięciu laty hasło „cukier krzepi!”. Hasło to trzeba dzisiaj zmodyfikować: cukier krzepi, ale pod warunkiem, że nie spożywamy go w nadmiarze. W zasadzie przy prawidłowym żywieniu dostateczną ilość cukru dostarczają nam warzywa i owoce. Organizm rozkłada wielocukry na cukry proste w ciągu kilku godzin, przechodzą one do krwi, są magazynowane i zużywane stopniowo, w miarę naturalnego zapotrzebowania na energię. Kiedy zjadamy cukier biały (skondensowany), czy to bezpośrednio, czy w wyrobach cukierniczych, powodujemy w krótkim czasie gwałtowny wzrost jego poziomu we krwi. Zaalarmowana tym trzustka musi dostarczyć natychmiast zwiększoną dawkę insuliny, by poziom ten obniżyć. Insulina po wykonaniu zwiększonego zadania jakiś czas pozostaje jednak we krwi, doprowadzając w konsekwencji do zbytniego spadku poziomu cukru. Nadmiar „białego cukru” zmusza więc organizm do sięgnięcia po zapasy rozłożonych jednocukrów i w ten sposób niszczy równowagę „cukrową” w organizmie. A więc pozorny paradoks: zjadając zbyt dużą dawkę cukru, powodować możemy jego niedobór w organizmie. Jeśli zjemy zbyt dużo cukru białego, będzie on wraz z innym pożywieniem zalegał w żołądku i ulegał fermentacji niekorzystnej dla przemiany materii.

czytaj więcej

CZĄBER OGRODOWY

Cząber pochodzi ze wschodnich rejonów basenu Morza Śródziemnego, gdzie rośnie w stanie naturalnym na wapiennych zboczach gór. Jako przyprawy w przeszłości powszechnie używali go na przykład starożytni Rzymianie. Do dzisiaj popularny jest w wielu krajach, również w Polsce. Chociaż nasz cząber w porównaniu z bułgarską „czubrycą” jest przyprawą bardzo łagodną.

czytaj więcej

Wapń (Ca)

Prawie 99 procent wapnia znajduje się w kościach, reszta w mięśniach i we krwi. Jego gospodarkę w organizmie reguluje przede wszystkim hormon tarczycy, przytarczyce oraz witamina D, która usprawnia wchłanianie wapnia w jelitach cienkich.

czytaj więcej

Pokrzywa zwyczajna – dalszy opis

Rośliny płuczemy dokładnie pod bieżącą wodą, mielimy w maszynce do mięsa, powstałą papkę wyciskamy przez lnianą ście- reczkę lub przepuszczamy przez sokowirówkę. Tak otrzymujemy dość gęsty sok. Sok wlewamy do słoiczka i wkładamy do lodówki, gdzie zachowuje on swoją świeżość co najmniej przez siedem dni.

czytaj więcej

Jony ujemne w atmosferze

Jednym z ważnych powodów podjęcia badań nad jonami znajdującymi się w powietrzu, czyli aerojonami, jest występowanie w różnych częściach świata zimnych lub gorących wiatrów, powodujących u wielu ludzi bezsenność, depresje, trudności w oddychaniu, rozliczne alergie, a prawie u wszystkich mieszkańców danego rejonu – ogólne pogorszenie samopoczucia. We Francji ten rodzaj wiatru nazywa się mistral, w amerykańskiej Kalifornii – santa ana, w Kanadzie – chinook, we Włoszech – tramontana. Stwierdza się ponad wszelką wątpliwość, że tuż przed nadejściem tych wiatrów w powietrzu gwałtownie wzrasta ilość jonów dodatnich, a więc oddziaływujących niekorzystnie na organizm.

czytaj więcej

O SIŁACH NATURY CZ. II

Niektóre promienie o większej energii, (np. takie jak gamma) w zderzeniu z atomem mogą nie tylko wzbudzać, ale również wytrącać elektrony z atomów. Zjawisko takie nazywamy jonizacją. Wolny elektron, mający zazwyczaj niewielką energię, zostaje w układach biologicznych natychmiast przyłączony do innego atomu, tworząc cząstkę naładowaną ujemnie – jon ujemny. Substancje łatwo przyłączające wolne elektrony, a więc ładujące się ujemnie, nazywamy wolnymi rodnikami. Są one nietrwałe i już po ułamku sekundy ulegają zobojętnieniu, wchodząc w reakcje chemiczne. Atomy, z których elektrony zostają wybite, to dodatnio naładowane rodniki.

czytaj więcej

WITAMINA K (Filochinon)

Dużo witaminy E, a także witamin grupy D i licznych mikroelementów zawierają kiełki pszenicy. Przygotowujemy je metodą „trzech szklanek’ . Pierwszego dnia do 3/4 pojemności szklanki nalewamy wody, która powinna przedtem „odstać się” co najmniej przez 3 godziny. Wkładamy do szklanki nylonowe siteczko, na które wsypujemy dwie łyżki stołowe pszenicy, a szklankę dopełniamy wodą tak, by zwilżała wszystkie ziarna. Na drugi dzień w podobny sposób przygotowujemy drugą szklankę z pszenicą, na trzeci dzień – trzecią. Wyparowaną wodę uzupełniamy. Po trzech dobach ziarno zaczyna kiełkować w pierwszej szklance. Kiedy kiełki osiągną 3 milimetry obrywamy je i przeznaczamy do spożycia, przygotowując równocześnie świeże, w kolejnej szklance. W ten sposób codziennie mamy w naszej kuchni świeże kiełki pszenicy. Możemy je zjadać same, nawet trzy łyżki, lub sypać na chleb posmarowany masłem, dodawać do ęałatek wielowarzyw- nych, do różnego rodzaju past, na przykład twarogowych i rybnych.

czytaj więcej