CO TO JEST ŻYŁA WODNA?

Mówiąc najprościej, jest to przemieszczanie się kropelek wody w piaskach lub żwirach pod powierzchnią ziemi w tak zwanej warstwie wodonośnej, która położona jest nad warstwą nie przepuszczającą wody albo w szczelinach tworów geologicznych.

W podziemnych warstwach wodonośnych są miejsca, gdzie przepływ jest bardziej intensywny, z uwagi na zmieniające się układy geologiczne. Wtedy żyła wodna może zwężać się do kilku metrów, co powoduje wzrost ciśnienia zagęszczonych, wirujących wciąż kropelek wody.

Cząsteczki wody są dwubiegunowe elektrycznie o dużym momencie dipolowym. Woda jest zatem dobrym rozpuszczalnikiem kryształów czy substancji o cząstkach biegunowych, może rozrywać wiązania ciał stałych, a przepływające w niej elektrolity stanowią rozpuszczone różnego rodzaju sole. Woda taka jest cieczą doskonale przewodzącą i współdziałającą z polem geomagnetycznym. Pole to w połączeniu z ruchem turbulentnym wodnego elektrolitu wytwarza energię tzw. geomagnetohydrodynamiczną, która jest źródłem emisji fal elektromagnetycznych, akustycznych i fal quasi-Alfvena.

Emitowane przez „ciek promieniowanie elektromagnetyczne ma częstotliwość 1420 megaherców (długości fali 21 cm). Wzbudzane fale dźwiękowe (infradźwięki) ze względu na niską częstotliwość są niesłyszalne dla naszego ucha.

Fale qasi-Alfvena to zaburzenia w zimnej (niskotemperaturowej) plazmie – pochodzącej z głębi ziemi i gazów powietrza – na skutek działania pola magnetycznego ziemi. Cząstki wysokoenergetyczne drgające w liniach tego pola przyspieszają przebieg reakcji chemicznych i biochemicznych.

W strefie oddziaływania podziemnych cieków wodnych (czyli w strefie zadrażnień geopatycznych) powstają pasy zwiększonego przewodnictwa ciepła i wyższej wilgotności, występuje inny potencjał elektryczny ziemi, a jonizacja powietrza w wyższym procencie jest dodatnia i nie może pozostawać bez wpływu na żywe organizmy. Stwierdzono doświadczalnie, iż szybciej rozwijają się tu między innymi bakterie chorobotwórcze i gnilne oraz większość pleśniaków i innych grzybków.

Interesujące badania nad naturą promieniowania cieków wodnych i ich wpływu na organizmy żywe prowadził w latach 1972 – 1976 na Politechnice Warszawskiej doc. dr Lech Radwanowski, który jako pierwszy w Polsce opublikował „hipotezę wieloskładnikowego zjawiska anomalii energetycznych nad strefami geopatycz- nymi dowodząc, że owe anomalie działają destrukcyjnie na materiały budowlane, metal i złożone procesy w organizmach żywych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>