CZĄBER OGRODOWY

Cząber pochodzi ze wschodnich rejonów basenu Morza Śródziemnego, gdzie rośnie w stanie naturalnym na wapiennych zboczach gór. Jako przyprawy w przeszłości powszechnie używali go na przykład starożytni Rzymianie. Do dzisiaj popularny jest w wielu krajach, również w Polsce. Chociaż nasz cząber w porównaniu z bułgarską „czubrycą” jest przyprawą bardzo łagodną.

Właściwości. Ziele cząbru zawiera olejek eteryczny, garbnik, substancje żywicowe i śluzowe, sole mineralne. Pobudza wydzielanie soku żołądkowego, dzięki czemu znacznie przyspiesza trawienie, poprawia przyswajanie wszystkich pokarmów, wzmaga perystaltykę jelit, zapobiega długotrwałym zaparciom, koi nerwy.

Zastosowanie. Ziele cząbru ma mocny smak i zapach, jako przyprawa jest niezastąpiona przy wszelkich potrawach zawierających dużo grochu i fasoli. Wchodzi w skład pieprzu ziołowego.

Uprawa. Roślinę, 1 g nasion na 1 m , siejemy w drugiej połowie kwietnia w rzędach oddalonych od siebie o 30 centymetrów, na głębokości 0,5 centymetra. Po wysianiu nasion ziemię na powierzchni uklepujemy deseczką. Cząber wschodzi powoli i od razu wymaga starannego odchwaszczenia, zresztą przeprowadzanego później jeszcze kilka razy w połączeniu ze spulchnianiem ziemi między rzędami.

Cząber lubi dobrą ziemię i dużo słońca, wypuszcza pędy dochodzące do 40 centymetrów wysokości, silnie rozgałęzione, na których osadzone są niewielkie, wydłużone, ciemnozielone liście. Kwiaty ma nikłe, jasnoróżowe, osadzone w kątach liści.

Ziela jako przyprawę w stanie świeżym możemy używać w ciągu całego okresu jego wegetacji. Jeśli chcemy jednak zasuszyć je na zimę – ścinamy tuż przed kwitnieniem. Cząber suszymy w temperaturze pokojowej rozłożony na sicie lub papierze. Przechowujemy pokruszone ziele w szczelnie zamkniętych pojemnikach, by nie straciło aromatu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>