POWITANIE SŁOŃCA

Ożywczą i oczyszczającą wszystko na Ziemi energię słoneczną doceniali już uczeni Dalekiego Wschodu. Twierdzili oni, że pojawienie się „ognistej kuli” nad horyzontem niesie radość każdej formie życia. To właśnie tam, w murach klasztorów, narodził się system ćwiczeń zwany „Powitaniem słońca . Do jego praktykowania gorąco zachęcam szczególnie tych Czytelników, którzy chcą zahartować swój organizm, pozbyć się skłonności do przewlekłych chorób, przywrócić w sobie energię i radość życia.

Z własnego doświadczania mogę stwierdzić, że systematyczne ich wykonywanie w godzinach rannych pobudza cały organizm do działania, poprawia nastrój, harmonizuje system nerwowy. Każde z dwunastu ćwiczeń jest symbolem jednego miesiąca. Cały cykl przypomina więc o rytmie systemu słonecznego, tak mocno wpływającego na nasze życie.

Latem po przebudzeniu się stajemy w stroju gimnastycznym przed szeroko otwartym oknem twarzą na wschód. Późną jesienią, zimą i wczesną wiosną ćwiczymy w dresie, w dobrze przewietrzonym pokoju. Skupiamy się przez chwilę, wpatrując się na przykład w jeden wybrany punkt na horyzoncie, i przez kilkadziesiąt sekund wyrównujemy oddech, po czym rozpoczynamy serię ćwiczeń, w trakcie ich wykonywania oddychamy wyłącznie nosem.

– 1. Stojąc składamy ręce na klatce piersiowej, wykonujemy wdech i wydech.

– 2. Powoli, ruchem ciągłym, unosimy przodem ręce do góry, odchylając wyraźnie głowę w tył. Podczas ćwiczenia robimy wdech i na chwilę wstrzymujemy wydech.

– 3. Podczas wydechu wolno skłaniamy się do przodu, starając się oprzeć dłonie na podłożu przed stopami lub obok nich, co jest znacznie trudniejsze. Jeśli nie potrafimy oprzeć całych dłoni, dotykamy ziemi palcami, pamiętając jednak o tym, by nogi zawsze były wyprostowane w kolanach.

– 4. Wykonując wdech zginamy jedną nogę w kolanie, opierając ją udem o klatkę piersiową, drugą odstawiamy do tyłu dotykając kolanem ziemi. Unosimy głowę.

– 5. Zatrzymując oddech prostujemy ciało, zgiętą nogę (znajdującą się w „wypadzie”) przesuwamy do tyłu i dostawiamy do drugiej.

– 6. Na wydechu zginamy ręce i opuszczamy cały tułów w dół tak, by dotykać ziemi czołem, nosem, dłońmi, kolanami i palcami stóp. Po wykonaniu pełnego wydechu pozostajemy w tej pozycji przez 2 – 3 sekundy nie nabierając powietrza.

– 7. Nabieramy powietrze w płuca i prostujemy ręce, wyginamy 112 się w tył podpierając o podłoże tylko dłońmi i stopami. Miednica i uda blisko ziemi, głowa odchylona do tyłu. W tej pozycji pozostajemy przez chwilę, wstrzymując oddech.

– 8. Wraz z wydechem prostujemy plecy, unosząc miednicę do góry. Staramy się, aby nogi przez cały czas pozostawały wyprostowane w kolanach, a o podłoże opierały się całe stopy. Przez 3 – 4 sekundy pozostajemy w tej pozycji w bezdechu.

– 9. Na wdechu jedną nogę zginamy w kolanie, podciągając ją do klatki piersiowej. Stopę stawiamy między dłońmi. Druga noga dotyka ziemi kolanem. Głowa pozostaje odchylona do tyłu.

– 10. W trakcie wydechu prostujemy nogę, pozostającą w „wypadzie , unosimy miednicę, zestawiając nogi. Czołem staramy się dotknąć nóg lub przynajmniej je maksymalnie do nich przybliżyć. Przez 2-3 sekundy pozostajemy w bezdechu.

– 11. Wdech. Unosimy tułów w górę, wyginając się w tył – wyraźnie odchylamy do tyłu głowę. Pozostajemy tak przez 3 – 4 sekundy. Prostujemy się już na wydechu, opuszczając bokiem ręce.

– 12. Wyprostowani składamy ręce na klatce piersiowej, robimy głęboki wdech i wydech.

Przez pierwsze dwa tygodnie proponuję dokładnie wykonywać cykl 12 ćwiczeń tylko jeden raz w ciągu dnia. Kiedy utrwalą się nam w pamięci, co rano powtórzymy cykl trzy razy, jeden po drugim (36 ćwiczeń). Aby uzyskać pełny efekt, ćwiczyć trzeba codziennie. Osoby cierpiące na dyskopatię mogą wykonywać ćwiczenia wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>