ZAPROSZENIE NA HERBATĘ

Pewien 70-letni Rosjanin, znawca ziół, powiedział mi kiedyś, że w jego rodzinie od niepamiętnych lat nikt nie choruje na żołądek, po prostu po każdym obfitym posiłku wypijają kubek mocnej, dobrze zaparzonej, gorącej herbaty.

W niektórych rejonach Związku Radzieckiego, w Chinach, Japonii czy Wielkiej Brytanii przyrządzanie i picie herbaty to cały rytuał. Wynika on z wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie o dobroczynnym wpływie na człowieka tego znanego od wieków zioła.

W naszym kraju herbata jest również bardzo popularna, niemal każdy z nas wypija dziennie przynajmniej jedną szklankę tego napoju, ale tylko nieliczni znają i doceniają jej właściwości, zgłębili tajniki prawidłowego parzenia.

Herbata jest bez wątpienia jednym z najstarszych napojów świata, znanym w Chinach od co najmniej czterech i pół tysiąca lat. W kraju tym ma ona do dziś kilkaset nazw regionalnych, na przykład bajcza, toczą, chuacza, tunczi, junan. Powtarzające się w tych nazwach „cza” Rosjanie przyjęli jako „czaj , a od nich Bułgarzy, Czesi i Serbowie. Botaniczna łacińska nazwa herbaty – thea przyjęła się w Europie Zachodniej (Anglicy wymawiają ją – ti, Francuzi, Włosi, czy Niemcy – jak tea). Pewien wyjątek stanowi tu nazwa polska, która powstała z dwóch wyrazów łacińskich – herba thea – ziele herbaciane. Prawdopodobnie dlatego, że herbata bardzo długo była w naszym kraju środkiem leczniczym, sprzedawanym wyłącznie w aptekach.

Sam krzew herbaciany jest rośliną niezwykle silną, rośnie doskonale na ubogich kamienistych gruntach (nawet na skałach pokrytych tylko cienką warstwą ziemi), dobrze znosi zarówno tropikalny upał jak i kilkunastostopniowy mróz owocuje przez sto, a nawet sto kilkadziesiąt lat.

Herbatę w naszej domowej spiżarni zwykliśmy klasyfikować w zależności od obszaru, z którego pochodzi – chińska, indyjska, cejlońska, gruzińska. Tymczasem prawdziwi znawcy dzielą ją na czarną, zieloną, czerwoną lub żółtą, a wszystkie te rodzaje otrzymać możemy z tych samych świeżych liści, nadając im jednak w trakcie precyzyjnej obróbki technologicznej nieco odmienny skład biochemiczny. Podstawowe rodzaje produkowanej, gotowej do zaparzenia herbaty to czarna (fermentowana) i zielona (nie- fermentowana), wszystkie inne to formy pośrednie. Przy czym herbaty czarne stanowią aż około 95 procent światowej produkcji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>